close
تبلیغات در اینترنت
منجیل با توربینهای بادی 1393

لسکوکلایه عکس

این عکسها را غلامرضاوظیفه شناس مدیرسایت گرفته است .ادامه مطلب را بخوانیدوحتما نظر بدهید.منتظردیگرعکسهای من باشید .کپی برداری مجازاست.

منجیل با توربینهای بادی 1393



يک توربين 750 کيلوواتي در طول يک سال با سرعت متوسط باد  بين 5 الي 6 متر بر ثانيه مي‌تواند از انتشار حدود 1179 تن دي اکسيد کربن و 9/6 تن دي اکسيد سولفور و 3/4 تن دي اکسيد نيتروژن جلوگيري کند.

 با اینکه رفتن به شمال کشور از جاده چالوس حس و حال خاصی دارد، اما دیدن مناطق زیبای رودبار و منجیل از طریق جاده قزوین- رشت نیز برای بسیاری از مسافران، به یاد ماندنی و دلپذیر است. بخصوص آنکه چرخیدن توربین های غول پیکر در این منطقه، لذت و جذابیت های فراوانی دارد.

آسیاب های بادی، قایق های بادی و چرخ چاه‌هایی که با کمک نیروی باد می گشتند و زمین های کشاورزی را آبیاری می کردند همه یادآور استفاده نسل های گذشته از انرژی باد است، هر چند سهل الوصول بودن، سالهاست سوخت‌های فسیلی را جایگزین انرژی بادی کرده اما آ‌لودگی‌های زیست محیطی بار دیگر نگاه‌ها را به انرژی باد معطوف کرد.

دهه هفتاد بود که اولین توربین های بادی با وزنی حدود ۲ تن در منطقه ای کوهستانی در اطراف سد سپید رود منجیل با آن ۷ باد معروفش نصب شد اما امروز با گذشت حدود ۲ دهه، بسیاری از این توربین ها از کار افتاده اند و برقی تولید نمی کنند.

علت قدیمی بودن و کهنگی توربین ها را از دلایل توقف کار عنوان می کنند ، اما رئیس سازمان انرژی های نو ریشه مشکلاتی از این دست را در تصدی‌های دولتی می داند.

پورجمال مدیر عامل نیروگاه لوشان که در منجیل قرار دارد، در خصوص توقف تعداد زیادی از توربین های این منطقه می گوید: عملکرد آنها به این بستگی دارد که باد باشد یا نه! البته چند توربین هم مشکل فنی دارند که به صرفه نیست آنها را تعمیر کنیم. توربین های اینجا عمرشان بالای ۱۵ سال است.


چند روز پیش منجیل بودم و خودم دیدم توربین های بادی آنجا نمی چرخید ولی تورین های رودبار در حال کار بود. یکی از مواردی که باعث می شود توربین ها نچرخند و برق پاک تولید نکنند، مسئله سرمایه گذاری و فنی است. مشکل این است که اینها تشکیلات وابسته به توانیر هستند و برقشان را با یک قیمت ثابتی می خرند و احتمالا مشکل نقدینگی برای تعمیرات دارند.


 این توربین ها در طول سال ۲-۳ میلیون خانوار را برق می دهند. این عدد خیلی بزرگی است.

درست است که این توربین ها سالهاست کار کرده اند اما این دلیل نمی شود که الان از کار بیفتند. شما وقتی سوار ماشین خود هم می شوید پس از مدتی استفاده ، آن را تعمیرگاه می برید و قطعاتش را عوض می کنید نه اینکه تا خراب شد از آن استفاده نکنید.
 
آن تعداد از توربین هایی که در شهر منجیل متوقف است، اکثرا توربین های ۳۰۰ کیلووات است. از ۱۴ واحد ۳۰۰ کیلووات منجیل، فقط یکی از توربین ها کار می کند و بقیه خراب است. نکته دیگر اینکه کل توربین های نصب شده ۳۰۰ کیلووات در نیروگاه های مختلف، ۲۶ واحد است که از این تعداد، فقط ۵ توربین کار می کند و بقیه متوقف هستند. این توقف هم از همان سال ۷۶ که نصب شدند، به تناوب اتفاق افتاده!
 اگر تمام توربین های شهر منجیل کار کنند، ۶۱ مگاوات برق تولید می شود که این مقدار می تواند برق منطقه رودبار را تامین کند.

نیروگاه بادی منجیل بزرگترین نیروگاه انرژی‌های تجدید پذیر در ایران است و مسئولان سازمان انرژی های نو ایران می گویند، عملیات اجرایی ایجاد زیر ساخت های لازم برای نصب توربین های جدید در نیروگاه بادی منجیل آغاز شده و ظرفیت این نیروگاه تا پایان امسال به ٩٠ تا ٩٥ مگاوات خواهد رسید اما توضیحی درباره سرنوشت نهایی این توربین های از کار افتاده نمی دهند.

این یک حقیقت است که منابع نفت و گاز محدود و تجدید ناپذیرند. بنابراین با سرمایه گذاری در انرژی های پاکی چون باد که در مقایسه با سایر انرژی های نو هزینه کمتری دارند ، هم می توان از هدررفت سرمایه ها در بلند مدت استفاده کرد و هم فرصتی مناسب برای توسعه اقتصادی مناطق باد خیز پدید آورد اما فرصت ها هم مثل باد در گذرند و با این وضعیت، باید به دیدن سمبلیک توربین های بادی منجیل عادت کرد و راهی شمال شد!


من این عکس را در تاریخ  19 / 3 / 1393 گرفتم


+ نوشته شده درسه شنبه 27 خرداد 1393ساعت 6:24توسط غلامرضاوظیفه شناس لسکوکلایه مقیم (تهران) | | تعداد بازدید : 17

مطالب قبلی

صفحات وبلاگ